قحط الرجال (عبدالله جاسبي)

نقل است که روزی "جاسبی" در بازار همی ميرفت و کسی (”کوسه‌ای“ در بعضی نسخ) فرياد برداشته بود که: "لماذا لا تکتسبون الپول بالطريق ريدن بالعلم و الفرهنگ و يجرّون کون امّة؟"

يعنی: اکنون که هرکسی به طريقی کون امت را جر مي‌دهد چه می شود شما را که کسب نمي‌کنيد ثروت را در زمانی که به هر چه علم است ريدن توان کردن.

آن سخن بر جانش کارگر آمد. پس در حال، نعره‌ای بزد و از خود بشد و فی‌الفور اشکوبه‌ای دو طبقه به رسم کرايه اختيار کرد و چاپيدن آغاز بکرد و چو به هر کاری "آزاد" بود بر سر درش هم بنوشت.

روزی درويشی را بديد افسرده حال. گفت: "خواهی تو را شغلی فرمايم؟" درويش سر برآورد و گفت: "آری"، گفت: "از صناعت چه دانی؟" گفت: "هيچ"، گفت: "از زراعت چه دانی؟" گفت: "هيچ"، گفت: "سواد چه داری؟"، گفت: "همين قدر دانم که الف گرد است!" گفت: "هان ای جوانمرد! سالهاست کسی چون تو را می طلبم که تدريس را شايی و بس."